Do Świętości przez Próbę

Czas czytania: 12 minut

Komentarz do parszy „Tazrija” (części „Pocznie„):
Wajikra/3Moj/Leutikon/Kpł 12,1-13,59;
2Krl 4,42-5,19; Mt 8,1-4;
a także parszy „Mecora” (części „Trędowaty„):
Wajikra/3Moj/Leutikon/Kpł 14,1-15,33;
2Krl 7,3-20; Rz 6,19-23.
Nieczystości prowadzące do świętości.

Rozważanie należy zacząć od samodzielnego
przeczytania lub wysłuchania fragmentów Biblii.

1. Nieczystości Ludzi

וידבר יהוה אל משה לאמר”
דבר אל בני ישראל לאמר
אשה כי תזריע וילדה זכר
וטמאה שבעת ימים
כימי נדת
דותה תטמא
וביום השמיני ימול בשר ערלתו
ושלשים יום ושלשת ימים תשב בדמי טהרה
בכל קדש לא תגע ואל המקדש לא תבא
„עד מלאת ימי טהרה
„I_przemówił יהוה [Bóg] do Moszego do_powiedzenia:
Powiedz do potomków Iszraela do_powiedzenia:
Kobieta jeśli pocznie i_urodzi (dziecko)_męskie,
to_(będzie)_nieczysta siedem dni,
jak_(w)_dniach krwawienia_miesięcznego
słabości_jej (będzie)_nieczysta.
I_w_dniu tym_ósmym będzie_obrzezane ciało napletka_jego
I_trzydzieści dni i_trzy dni pozostanie w_krwi_jej oczyszczenia.
We_wszystko święte nie dotknie i_do Świątyni nie wejdzie
aż spełnią_(się) dni oczyszczenia_jej.”

(Wajikra/3Moj/Leutikon/Kpł 12,1-4)

Czytania z Tory Boga na ten tydzień i Szabat
zaczynają się od nakazanych obrzędów po narodzinach dzieci,
ale nie dotyczą tylko tej sprawy, która jest pierwszym przykładem
dla wielu nieczystości rytualnych jakie przydarzają się ludziom,
z powodu których nie można np. uczestniczyć w kulcie w Świątyni,
spożywać z oddań (ofiar) składanych na uczty np. w biblijne święta,
a powinno się unikać kontaktu z innymi ludźmi, przebywać w izolacji…

1a. Nieczystość dla Dobra Ludzi

Fakt, że oprócz plag i kar, jakimi mogą być np.
poważne choroby z widocznymi objawami jak caraat (np. trąd);
czytanie to omawia też zwykłe i nieuniknione funkcje życiowe
jak krwawienia miesięczne kobiet czy wylanie nasienia mężczyzn,
a także spełniające Przykazanie Płodności, konieczne i dobre porody,
bez których wcale by nas nie było, a Lud Boga dawno by wymarł;
co jest dowodem, że te nieczystości nie są wcale czymś złym dla ludzi
i nie mają na celu poniżania osób, których dotykają lub z powodu których są;
ale raczej zapewniają im bezpieczeństwo i czas na wyzdrowienie,
np. tymczasowe zwolnienie z obowiązków pielgrzymowania na święta
i powstrzymanie od współżycia nim ciało odzyska sprawność,
w tym zniechęcenie męża do podejmowania tego zbyt wcześnie.

Choć długości nieczystości po porodach różnią się
(Wajikra/3Moj/Leutikon/Kpł 12,2-4; 12,5),
to dziewczynki nie są wcale gorsze od chłopców
ani córki nie stają ludźmi 2 razy później od synów;
co niestety w historii było z tego błędnie wnioskowane
także przez „chrześcijańskich” teologów jak Tomasz z Akwinu,
który w XIII wieku potwierdził tak pogląd filozofa Arystotelesa
o znacznie późniejszym uznawaniu płodów za ludzi;
Życie człowieka trwa w łonie matki już od poczęcia
i od początku jest tak samo ważne niezależnie od płci.

Ciąże, z których w końcu rodzą się chłopcy lub dziewczynki,
mogą być różnym obciążeniem i wpływać inaczej na ciała matek,
więc Bóg daje im też właściwie do tego różne czasy ochrony,
z czego nijak nie wynika różna wartość potomstwa,
będąca zawsze taką samą i pełną wartością.

Koheni (kapłani) mieli oglądać i oceniać problemy ciała,
żeby stwierdzać czy stanowią one zagrożenie dla innych
i czy w związku z tym są nieczystością czy wcale nie.
Kohen za czyste miał uznawać drobne, płytkie plamy
(Wajikra/3Moj/Leutikon/Kpł 13,6.23.28.34)
oraz pokrycie całego ciała – efekt tylko powierzchowny,
(Wajikra/3Moj/Leutikon/Kpł 13,12-13)
ale nie dotykający wnętrza i nie zabijający człowieka,
pozór nie mający wpływu na ukrytą w środku świętość;
ale izolować tych, na których caraat się rozwija
ukazując zepsucie przenikające do wnętrza
(Wajikra/3Moj/Leutikon/Kpł 13,14-15).

Mesjasz Jeszua (Jezus) wziął karę za nasze winy (Iz 53,4-5),
ale nie wpuścił ich do swego wnętrza, nie zmienił się nimi,
lecz pozostały one i pokrywały go tylko z wierzchu,
więc choć ogrom grzechu dotknął całą jego skórę,
to Tora(h) świadczy, że on sam pozostawał czysty.

1b. Nieczystość jako Kara za Grzech

Z znacznie dalszym czytaniu Biblia pokazuje przykład
zapisany w Bemidbar/4Moj/Arithmoi/Lb 12,9-15;
że caraat był zesłany przez Boga jako kara za grzech Miriam,
który miał ją ukorzyć i nauczyć uległości ustanowieniu Boga
i powszechnym jest właśnie takie rozumienie tego stanu,
a także innych chorób, jakimi możemy być doświadczani;
ale nie można tego tak upraszczać ani uogólniać,
choć istnieją całkiem liczne przypadki takich kar…

O tym problemie była rozmowa w J 9,1-3;
gdzie Jeszua (Jezus) Mesjasz tłumaczy swym uczniom,
że nie wszystkie choroby i problemy są karami,
ale mogą też być okazjami dla objawienia mocy Boga
i doprowadzenia ludzi do czegoś dobrego;
czym jest też poprawa skarconego człowieka,
ale sens i cel może być także całkiem inny…

1c. Nieczystość jako Droga do Świętości

והביא אתם ביום השמיני”
לטהרתו–אל הכהן
אל פתח אהל מועד לפני יהוה
ולקח הכהן את כבש האשם
ואת לג השמן והניף אתם הכהן
תנופה לפני יהוה
ושחט את כבש האשם
ולקח הכהן מדם האשם
ונתן על תנוך אזן המטהר הימנית
„ועל בהן ידו הימנית ועל בהן רגלו הימנית
„I_przyniesie je w_dniu tym_ósmym
na_oczyszczenie_swe do tego_kohena
do wejścia Namiotu Spotkania przed_oblicze יהוה [Boga]
i_weźmie ten_kohen tego barana tej_winy
i_ten log oliwy i_zakołysze nimi ten_kohen
gestem_kołysania przed_obliczem יהוה [Boga].
I_zabije tego baranka [na]_to_[oddanie_za]_winę
i_weźmie ten_kohen z_krwi tego_[oddania_za]_winę
i_pomaże na płatek ucha tego_oczyszczającego_(się) tego_prawego
i_na kciuk ręki_jego prawej i_na_palec_wielki nogi_jego prawej.”

(Wajikra/3Moj/Leutikon/Kpł 14,23-25)

Podczas obrzędu oczyszczenia człowiek wychodzący z caraatu
jest namaszczany w taki sam sposób jak kohen przy wyświęcaniu
(Wajikra/3Moj/Leutikon/Kpł 8,23-24; 14,14-16.23-32;
co jest opisane w parszy „Caw” – komentarz „Rozkaz Przymierza„)
i choć nie uprawnia go to do sprawowania służby ołtarza,
to może wskazywać uświęcenie tym doświadczeniem,
które powinno zbliżyć do Boga na taki sam poziom świętości;
po całej drodze i trudzie choroby sprawić,
że człowiek stanie się lepszy niż był wcześniej

Za 13,8-9; Ml 3,1-5 i 1Kor 3,12-15 świadczą,
że wszystko ma być wypróbowane ogniem,
każdy musi przejść ciężkie próby wiary,
żeby okazała się wytrwałość i gorliwość.
Próby te nie są dla wszystkich takie same,
ale dotykają tego, w czym jesteśmy najwrażliwsi
i rozwijają to, czym możemy najlepiej służyć,
co będzie potem najlepszym świadectwem
i narzędziem do głoszenia chwały Boga,
jego wielkiej mądrości, pomocy i miłości,
którą nas przez to wszystko przeprowadził
i doprowadził do celu – uświęcenia i doskonałości.

Historie czytane z Haftor pokazują, że ludzie dotknięci caraatem
mogli być w ten sposób powołani i przygotowani do tego,
żeby móc w końcu wykonać ważne dzieło od Boga:
a) nawrócić się i być świadectwem dla króla i innego narodu;
b) przynieść wieść o ocaleniu mieszkańcom obleganego miasta;
dobrze więc myśleć o tym, że trud prowadzi do owoców
i kiedyś okaże się, że to wszystko ma swoją wartość,
którą doceni nie tylko doświadczany, ale też inni…

2. Nieczystości Kobiet i Mężczyzn

Czytania omawiają na początku i przy końcu nieczystości kobiet
(np. w wersetach Wajikra/3Moj/Leutikon/Kpł 12,1-5; 15,19-27),
więc wszystkim łatwo jest pamiętać i egzekwować to,
że od kobiecych krwawień trwają one przez siedem dni
i w tym czasie można się zanieczyścić przez kontakt
tak z samą kobietą, jak i np. z tym, na czym siedziała;
nie jest to jednak całość pouczenia w tej sprawie

וידבר יהוה אל משה ואל אהרן לאמר”
דברו אל בני ישראל ואמרתם אלהם
איש איש כי יהיה זב מבשרו
זובו טמא הוא
וזאת תהיה טמאתו בזובו
רר בשרו את זובו
או החתים בשרו מזובו
טמאתו הוא
(…)
ואיש כי תצא ממנו שכבת זרע
ורחץ במים את כל בשרו
„וטמא עד הערב
„I_przemówił יהוה [Bóg] do Moszego i_do Aharona do_powiedzenia:
Powiedzcie do potomków Iszraela i_mówcie do_nich:
Mężczyzna mężczyzny jeśli będzie wyciek z_ciała_jego,
wyciek_jego nieczysty on_(jest),
a_to będzie nieczystość_jego w_wycieku_jego:
(czy)_wydziela ciało_jego ten wyciek_jego
czy zatrzymuje ciało_jego z_wycieku_jego,
nieczystością to_(jest).
(…)
A_mężczyźnie gdy wypłynie z_niego współżycia nasienie,
to_umyje w_wodzie to całe ciało_swoje
i_będzie_nieczysty aż_do tego_wieczora.”

(Wajikra/3Moj/Leutikon/Kpł 15,1-3.16)

Według Tory taką samą nieczystość zaciągają mężczyźni,
którzy nasienie ze swego ciała wylewają lub zatrzymują
i tak samo mogą tym zanieczyszczać innych ludzi
oraz sprzęty (Wajikra/3Moj/Leutikon/Kpł 15,4-13);
co nie dzieje się tak regularnie co około miesiąc jak u kobiet,
ale może wydarzyć w dowolnej chwili – w tym też częściej,
a jeśli nie wydarza wcale, to jest innym rodzajem problemu,
po długim czasie bez wypływu ta nieczystość trwa stale;
więc to może dotyczyć mężczyzn zawsze…

Wyciek świeżego, zdrowego nasienia,
które zawiera żyjące plemniki i może powodować poczęcie
(podobne do białka świeżego jaja – gęste i lepkie)
tak samo jak współżycie zanieczyszcza tylko do wieczora
(Wajikra/3Moj/Leutikon/Kpł 15,16);
ale jeśli się to wcale nie dzieje to stare, zepsute nasienie,
w którym plemniki już obumarły i jest bezużyteczne
(podobne do białka zepsutego jaja – rzadkie i nielepkie)
niezależnie czy się wyleje czy jest zatrzymywane
zanieczyszcza mężczyznę i otoczenie na siedem dni
(Wajikra/3Moj/Leutikon/Kpł 15,13-15).

Podobnie jak naturalne nieczystości kobiece
nie czyni to mężczyzny gorszym ani go nie poniża;
ale raczej ma zapewnić właściwy stosunek do innych,
nie wynoszenie się ponad kobiety, nie poniżanie ich
i równość wszystkich ludzi tego doświadczających,
bo nikt nie jest wolny od tych procesów natury…

Może to być też znak i zachęta,
żeby jak najszybciej zawierać małżeństwa,
w których te naturalne potrzeby człowieka
mogą być realizowane regularnie i właściwie,
co pozwala tych rodzajów nieczystości unikać,
a przynajmniej czynić je znacznie rzadszymi…

3. Obmycie z Nieczystości, Powrót do Świętości

וכל אשר יגע בו הזב”
וידיו לא שטף במים
וכבס בגדיו ורחץ במים
„וטמא עד הערב
„I_każdy, którego dotknie go wyciek_(mający),
a_rąk_swoich nie obmył w_wodzie,
i_wypierze szaty_swoje i_umyje_(się) w wodzie
i_nieczysty_(będzie) aż_do tego_wieczora.”

(Wajikra/3Moj/Leutikon/Kpł 15,11)

Ponieważ Tora(h) Boga mówi o tym,
że nieczysty, który nie obmył rąk wodą
przekazuje ją innym, których dotyka
;
wniosek z tego warunku jest taki,
że nawet jeśli nadal jest się nieczystym,
to po obmyciu nie naraża się już innych,
dlatego na pewno dobrze jest myć ręce,
co zarówno rytualnie jak i docześnie
zapewnia bezpieczeństwo nam i innym.

Ręce jak najszybciej powinien obmyć ten,
komu jakaś nieczystość się przydarzyła
;
żeby zatrzymać ją u samego źródła,
nie przenieść jej na nikogo innego
ani nie obciążyć nią dotykanych osób
choćby podczas zwyczajnych powitań.

Bez dokonania obmycia nie tylko rąk,
ale całego ciała, a także wyprania swoich szat
nieczystości nie kończy podany czas, ona trwa
i wcale nie ma powrotu do świętości.

4. Nakazane Oddania (Ofiary)

4a. Nauczanie i Wymagania Mesjasza

„καὶ ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἥψατο αὐτοῦ
λέγων, θέλω, καθαρίσθητι·
καὶ εὐθέως ἐκαθερίσθη αὐτοῦ ἡ λέπρα.
καὶ λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, ὅρα μηδενὶ εἴπῃς,
ἀλλὰ ὕπαγε σεαυτὸν δεῖξον τῷ ἱερεῖ,
καὶ προσένεγκον τὸ δῶρον ὃ προσέταξεν Μωϋσῆς, εἰς μαρτύριον αὐτοῖς.”
„I wyciągnąwszy tę rękę dotknął go
mówiąc:’chcę, zostań_oczyszczony’
i zaraz został_oczyszczony jego ten trąd
i mówi mu ten Jeszua: 'patrz_(aby) nikomu powiedziałbyś,
ale odchodź_[i] siebie pokaż temu kohenowi
i przynieś ten dar, jaki polecił Mosze(h) na świadectwo im.'”

(Mt 8,3-4)

Fragment tradycyjnie czytany z Ewangelii dowodzi,
że Mesjasz Jeszua (Jezus) nauczał składania oddań (ofiar),
bowiem uzdrowionego z caraatu człowieka posłał,
żeby ten na świadectwo złożył odpowiednie zwierzęta
(Wajikra/3Moj/Leutikon/Kpł 14,10-20; 14,21-32);
a wśród nich też nakazany dar za winę i grzech;
więc wierność Jeszui nie może podważać tych obrzędów,
ale kogo one dotyczą, ten musi je spełnić.

4b. Wzór Rodziny Jeszui (Jezusa) – Droga do Świętości

„Καὶ ὅτε ἐπλήσθησαν ἡμέραι ὀκτὼ τοῦ περιτεμεῖν αὐτόν,
καὶ ἐκλήθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦς,
τὸ κληθὲν ὑπὸ τοῦ ἀγγέλου
πρὸ τοῦ συλλημφθῆναι αὐτὸν ἐν τῇ κοιλίᾳ.
Καὶ ὅτε ἐπλήσθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ καθαρισμοῦ αὐτῶν,
κατὰ τὸν νόμον Μωϋσέως,
ἀνήγαγον αὐτὸν εἰς Ἱεροσόλυμα
παραστῆσαι τῷ κυρίῳ,
καθὼς γέγραπται ἐν νόμῳ κυρίου
ὅτι πᾶν ἄρσεν διανοῖγον μήτραν
ἅγιον τῷ κυρίῳ κληθήσεται,
καὶ τοῦ δοῦναι θυσίαν κατὰ τὸ
εἰρημένον ἐν τῷ νόμῳ, κυρίου,
ζεῦγος τρυγόνων ἢ δύο νοσσοὺς περιστερῶν.”
„I gdy zostały_spełnione dni osiem tego obrzezania go
i_zostało_nazwane to imię jego Jeszua,
to którym_nazwany_został przez tego anioła
przed tym poczęciem go w tym łonie.
I_kiedy zostały_spełnione te dni tego oczyszczenia ich
według tego Praw Moszego
zaprowadzili go do Jeruszalaim
by_postawić_przed tym יהוה [Bogiem]
tak_jak napisane_(jest) w Prawie יהוה [Boga],
że wszystko męskie otwierające łono
święte temu יהוה [Bogu] będzie_nazwane
i to dać oddanie według tego
powiedzianego w tym Prawie יהוה [Boga]:
para synogarlic lub dwa pisklęta gołębi.”

(Łk 2,21-24)

Choć relacja w Ewangelii Łukasza niemal łączy wszystko w jedno,
to w tym krótkim fragmencie opisane są 3 różne wydarzenia:
a) obrzezanie ciała w 8. dniu po narodzinach chłopca,
podczas którego tradycyjnie nadawano mu też imię
(nie było tak jednak od początku, ale to późniejszy zwyczaj,
bo sama Tora(h) świadczy pewnie, że już przy narodzeniu:
Bereszit/1Moj/Genesis/Rdz 21,3-4; 25,24-26);
b) wykup pierworodnego [za nakazane 5 szekli srebra]
(Bemidbar/4Moj/Arithmoi/Lb 3,47; 18,15-16);
c) oczyszczenie matki po 40. dniach po porodzie syna
2 ptakami – przy pomocy skromnego daru od ubogiej kobiety
(Wajikra/3Moj/Leutikon/Kpł 12,8).

Fakt ten jest świadectwem, że rodzina Mesjasza
wiernie i gorliwie praktykowała judaizm – Torę i tradycję,
dając wzór postępowania zgodny z wymogami Boga.
Jeśli więc uznaje się prawdziwą świętość Josefa i Miriam,
ich pobożność i potwierdzoną bliskość Stwórcy;
to należy też naśladować ich właściwe czyny,
a nie mówiąc o nich żyć całkiem inaczej niż oni…

Chwała Bogu!

Ostatnia modyfikacja: 2020-11-21.

%d bloggers like this:
Click to listen highlighted text!