Ustanowienia Boga w Parszy BeMidbar

Czas czytania: 10 minut

Komentarz do parszy „BeMidbar” (części „Na_Pustyni”):
Bemidbar/4Moj/Arithmoi/Lb 1,1-4,20; Oz 1,10/2,1-2,20/22; 1Kor 12,12-20.
Ustanowienia (Przykazania) jakie Bóg dał w parszy BeMidbar.

Rozważanie należy zacząć od samodzielnego
przeczytania lub wysłuchania fragmentów Biblii.

1. Wcześniej Omawiane Zagadnienia

Na podstawie treści zapisanych w tej parszy
w poprzednich komentarzach były omówione zagadnienia:
– porządki spisów książąt, plemion i obozów Iszraela;
– przydział odpowiedzialności Lewitów i plemion;
– liczebność członków i właściwe dla nich funkcje;
– wartość żmudnego czytania powtórzeń;
– proces Jeszui (Jezusa) Mesjasza;
– ustawienie Skrzyni Przymierza;
– liczenie i ocalenie Iszraela;
– wykup pierworodnych;
– ważność różnych ról w społeczności.
Są one omówione w tekstach:
– Porządek Społeczności;
– Szacunek dla Słów;
– Liczenie Wybranych;
Jedność Społeczności i Funkcje.

Poprzednie komentarze rozważają już praktyczne i duchowe treści parszy,
więc warto kliknąć i otworzyć artykuły wskazane w odnośnikach powyżej.

2. Ustanowienia Boga w Parszy BeMidbar

Tradycja judaizmu nie wywodzi z parszy BeMidbar żadnego z 613 Przykazań (Tarjagu),
choć zawiera ona Ustanowienia Boga dotyczące np. rodów Lewitów i ich służby,
które częściowo zmieniły się gdy ruchomy Przybytek zastąpiła trwała Świątynia,
po czym przestały być praktykowane gdy wrogowie Iszraela zburzyli tę Świątynię
w związku z czym ustąpiły miejsca w świadomości i nie zwraca się na nie uwagi.
Fakt ten świadczy, że tradycyjną numerację Przykazań i Tarjag opracowano później
i zamiast uwzględnić wszystko wybrano do zbioru tylko założoną ilość Przykazań
pomijając przy tym sprawy, które uznano za już niepraktyczne i mniej ważne
oczywiście zachowując przy tym kluczowe zagadnienia dotyczące Świątyni,
ale jednak nie wszystko, co nakazane w tym zakresie…

2.1 (528) Spis

„Dodajcie te głowy każdego (ze)_społeczności synów Iszraela
według_rodów_ich, według_domów ojców_ich
w_liczbie imion wszystkich mężczyzn według_głów_ich
od dwudziestu lat i_wzwyż
(ze)_wszystkich wychodzących zastępów_[wojska] w_Iszraelu
spiszecie ich według_zastępów_[wojska] ty i_Aharon.”

Nakazany przez Boga spis nie ma być przeprowadzany okresowo ani nie jest jednorazowy,
ale nakaz liczenia „według_zastępów_[wojska]” wskazuje, że przy gromadzeniu armii,
co w Torze nastąpiło przed podbojem Ziemi Obiecanej, a potem działo się przy obronie.
Uwzględniani w takim spisie muszą zapłacić podatek pół szekla srebra – swój wykup,
który ma zapewnić im błogosławieństwo w walce i ochronę życia przed wrogami,
a w ten sposób zebrano dokładnie tyle srebra, ile użyto do budowy Przybytku.

2 spisy Lewitów i spis pierworodnych dowodzą,
że inne spisy nie podlegają Prawu tego spisu,
bo ich uczestnicy nie są liczeni jako wojsko.

2.2 (529) Wyznaczenie Naczelników Plemion

„I_dla_was będą maż_[każdy],
maż według_plemienia, mąż głową dla_domu ojca_swego on…
(…)
Ci wezwaniem wezwani_(zostali) (z)_tej_społeczności,
książęta plemion ojców_swych, zwierzchnikami tysięcy Iszrala oni.”

W każdym z plemion było od kilkunastu do kilkudziesięciu książąt,
spośród których Bóg wybierał różnych do różnych przywódczych zadań;
jednak wybrani do nadzorowania spisu to wyznaczeni zwierzchnicy plemion,
wskazani jako najważniejsi w każdym z nich.

2.3 (530) Wyodrębnienie i Służba Lewi[tów]

„I_przemówił יהוה [Bóg] do Moszego mówiąc:
’Ale tego plemienia Lewiego nie spisuj i_tych głów_ich nie dodasz wśród synów Iszraela,
i_ty wyznacz oto tych_Lewitów do Przybytku tego_Świadectwa
i_do wszystkich sprzętów_jego i_do wszystkiego co w_nim,
ci_z_nich nosić_(będą) oto ten_Przybytek i_te wszystkie sprzęty_jego
i_oni obsługiwać_go_(będą) i_wokół od_Przybytku obozować.
I_w_wyruszenie tego_Przybytku rozbiorą go ci_Lewi[ci],
i_w_obozowanie tego_Przybytku zbudują go ci_Lewi[ci];
a_ukarany_(będzie) ten_zbliżający_(się_inny), zabity_(będzie).
(…)
I_strzegli_(będą) ci_Lewici tą strażą Przybytku Świądectwa.'”

„I_przemówił יהוה [Bóg] do Moszego mówiąc:
'(Niech)_zbliży_(się) to plemię Lewiego
i_postawisz go przed_obliczem Aharona, tego_kohena i_służyć_(będą) mu
I_strzegli_(będą) tą strażą_jego i_tą strażą całej tej_społeczności
przed_obliczem Namiotu Wyznaczonych_Czasów
aby_służyć tą_służbą tego_Przybytku
i_strzegli_(będą) te wszystkie sprzęty Namotu Wyznaczonych_Czasów
i_tą strażą synów Iszraela aby_służyć tą służbą tego_Przybytku
i_oddaj oto tych_Lewi[tów] dla_Aharona i_synów_jego,
oddani_(będą), oddani_(będą) oni dla_niego z_pośród synów Iszraela,
a_temu Aharonowi i_tym synom_jego polecisz
i_strzegli_(będą) tego koheństwa,
a_ten_obcy, ten_zbliżający_(się) zabity_(będzie).'”

Służba Lewitów obejmuje przenoszenie Przybytku, co ustało,
ale też strzeżenie sprzętów i czystości przystępujących do oddań,
zatem pewne elementy ustanowione na początku mają nadal trwać;
król Dawid ustanowił też w rodach lewitów zmiany psalmistów w Świątyni,
więc ustępujące zadania przenoszenia zostały zastąpione innymi.

2.4 (531) Rozdzielenie Plemion

„I_obozować_(będą) synowie Iszraela, mąż_[każdy] w obozie_swym
i_mąż-[każdy] przy chorągwi_swej według_zastępów_[wojska]_ich.”

„Mąż_[każdy] przy chorągwi_swej,
przy znaku według_domu ojców_swych obozowali_(będą) synowie Iszraela,
z_daleka wokół od_Namiotu Wyznaczonych_Czasów obozowali_(będą).”

2.5 (532) Zadania Gerszoni[tów] – Tkaniny i Skóry

„Rody tych_Gerszoni[tów] za tym_Przybytkiem obozowali (na)_zachód
i_księciem domu_ojca dla_Gerszoni[tów] Elisaf syn Laela
i_[pod]_strażą synów Gerszona w_Namiocie Wyznaczonych_Czasów
ten_Przybytek i_ten_Namiot, okrycie_jego
i_zasłona wejścia Namiotu Wyznaczonych_Czasów
i_zasłony tego_dziedzińca i_zasłona wejścia tego_dziedzińca,
które na tym_Przybytku i_na tym_ołtarza otoczeniu
i_te sznury_jego do_każdej służby_jego.”

2.6 (533) Zadania Kehaty[tów] – Święte Sprzęty

„Rody synów Kehata obozowały od strony tego_Przybytku połudnowej
i_księciem domu ojca dla_rodu tych_Kehaty[tów] Elicafan syn Aziela,
i_[pod]_strażą_0ich ta_Skrzynia i_ten_Stół i_ta_Menora(h)
i_te_ołtarze i_sprzęty tej_Świątyni, które obsługują w_niej
i_ta_zasłona_[wewnętrzna] i_wszystko służące_jej.
I_księciem książąt tych_Lewitów Eleazar syn Aharona, tego_kohena,
nadzorujący strażników straży tej_Świątyni.”

2.7 (534) Zadania Meraty[tów] – Konstrukcja

„I_księciem domu ojca dla_rodów Merary[tów] Curiel syn Abichajila,
od strony tego_Przybytku obozować_(będą) północnej
i_[pod]_nadzorem straży synów Merariero deski tego_Przybytku
i_poprzeczki_jego i_słupy_jego i_podstawy_jego
i_wszystkie sprzęty_jego i_każda służba_jego
i_słupy tego_dziedzińca wokół, podstawy_ich i_kołki_ich i_powrozy_ich.”

2.8 (535) Koheni

„I_obozować_(będą) przed_obliczem tego_Przybytku (z)_przodu,
przed_obliczem Namiotu Wyznaczonych_Czasów (na)_wschód,
Mosze(h) i_Aharon i_synowie_jego,
strzegący [pod]_strażą tego_Przybytku za_straż synów Iszraela,

a_ten_obcy, ten_zbliżający_(się) zabity_(będzie).”

2.9 (536) Wykup Pierworodnych Lewitami lub 5 Szeklami Srebra

„I_przemówił יהוה [Bóg] do Moszego mówiąc:
’Weź oto tych_Lewitów zamiast każdego pierworodnego wśród_synów Iszraela
i_to bydło tych_Lewitów zamiast bydła_ich
i_będą dla_Mnie ci_Lewici, Ja יהוה [Bóg].
I_tego wykupu_[dokonaj] tych_trzech i_tych_siedemdziesięciu i_tych_dwustu,
tych_przewyższających nad tych_Lewitów wśród_pierworodnych synów Iszraela
i_weźmiesz pięć, pięć szekli od_głowy w_szeklu tej_Świątyni,
weźmiesz dwadzieścia gera(h) tego_szekla
i_dasz to_srebro dla_Aharona i_dla_synów_jego
(jako)_wykup tych_przewyższających za_nich.'”

Podczas spisu pierworodnych było więcej niż Lewitów,
dlatego samo zastąpienie jednych drugimi nie było wystarczające.
W kolejnych pokoleniach podobnie po narodzinach pierworodnego syna
trzeba albo znaleźć potomka Lewiego, który jeszcze nie jest zastępstwem
albo wnieść opłatę za to, że ktoś będzie musiał sprawować podwójną służbę.

Zastępujący Lewita pełni służbę Świątyni dla rodziny, w której jest wykupem,
np. składa jej świąteczne oddania i piecze mięso przybliżeń dziękczynnych,
a także jest utrzymywany z dziesięcin właśnie tej rodziny.

Sam nakaz wykupu pierworodnych był dany wraz z Pesach w parszy Boe,
jednak dopiero tutaj określony jest sposób i cena tego wykupu,
dlatego jest to ważne uzupełnienie i jako tego odrębne Przykazanie.

Łk 2,23 świadczy, że co do Jeszuy (Jezusa) Mesjasza spełniono to Prawo;
bowiem właśnie na tym polegało poświęcenie pierworodnego.

2.10 (537) Zakrywanie Skrzyni Przymierza i Innych Świętych Sprzętów

„I_wejdzie Aharon i_synowie_jego w_zwijanie tego_obozu
i_zdejmą tę zasłonę tego_okrycia i_owiną w_nią tę Skrzynię tego_Świadectwa.”

Choć sam Bóg nakaz wykonanie świętych sprzętów dla Przybytku,
to jednocześnie zakazane jest sporządzanie i czczenie kultowych wizerunków;
dlatego żeby nikt nie będący do tego przygotowanym się w tym nie pomylił
najświętszych sprzętów nie mógł zobaczyć nikt poza samymi kohenami,
którzy musieli je zakrywać przed wynoszeniem i przenoszeniem.

Po zastąpieniu Namiotu przez Świątynię Kamienną przenoszenie ustało,
jednak było możliwe, że jak w historii z 1Sm 4,3-7 Skrzynię zabierano do bitew,
wobec czego to Prawo może mieć zastosowanie także po zmianie.

2.11 (538) Zakładanie Drążków do Świętych Sprzętów

„…i_włożą drażki_jej.”

Choć wcześniejsze Ustanowienie mówi o nieoddzielaniu drążków od Skrzyni,
to ten nakaz świadczy, że w jakiś sposób były one jednak wysuwane lub przesuwane,
co było konieczne, żeby dało się obejść wokół Skrzynię w Miejscu Najświętszym.
Drążki z pewnością musiały pozostać w tym samym pomieszczeniu w Świątyni,
a być może nawet w pierścieniach Skrzyni, choć nie w pozycji do noszenia.

2.12 (539) Pierwszeństwo i Nadzór Kohenów nad Służbą Kehaty[tów]

„I_skończą Aharon i_synowie_jego okrywać oto te_święte
i_te wszystkie sprzęty tych_świętych w_zwijanie tego_obozu
i_po tym przystąpią synowie Kehata aby_nieść,
a_nie dotkną na te_święte i_[nie]_umrą,
taki ciężar synów Kehata przy_Namiocie Wyznaczonych_Czasów.
I_nadzór Eleazara, syna Aharona, tego_kohena
[nad]_oliwą tego_oświetlania, i_kadzidłem tych_wonności
i_minchą tą_stałą i_oliwą tego_namaszczenia,
[pod]_nadzorem cały ten_Przybytek
i_wszystko co w_nim, w_Świętym i_o_naczynia_jego.”

2.13 (540) Troska o Trwanie Rodu Kehaty[tów]

„I_przemówił יהוה [Bóg] do Moszego i_do Aharona mówiąc:
’Nie [pozwólcie]_wytracić tego szczepu rodów tych_Kehaty[tów]
z_pośród tych_Lewi[tów] i_to czyńcie dla_nich i_będą i_nie umrą
w_zbliżaniu_(się) (do)_tego Świętego tych_Świętych.'”

W tradycji judaizmu kohenom i Lewitom okazuje się szczególny szacunek,
np. zwykle mają pierwszeństwo przy wyznaczaniu do czytania Tory;
jednak zwyczaj ten nie spełnia sedna tego, czego tu wymaga Bóg,
bo właściwie chodzi o zapewnienie Kehaty[tom] takiej służby,
która zapewni im umiejętności, trwanie w świętości i utrzymanie,
a także wyegzekwowanie założenia rodziny i wychowania synów
,
żeby ten ród trwał i był gotowy do służby w kolejnych pokoleniach.

Zarówno w judaizmie, gdzie rabini mogą mieć różne pochodzenia,
jak i mesjanizmie czy „chrześcijaństwie”, gdzie starsi też mogą być różni,
bo ważne są ich kompetencje, dobry wzór i zaufanie jakie się do nich ma,
oczywiście może zdarzać się, że funkcje te będą pełnić właśnie Kehatyci,
lecz nie tylko nie jest to gwarantowane, ale zwykle nawet niewiadome.

O ile wśród rodowitych Jahudim (Żydów) przynależność może być wiadoma,
to w społecznościach składających się z nawróconych cudzoziemców
często może zdarzać się tak, że żadnego Lewity w niej nie ma;
czy zatem to Ustanowienie Boga ma praktyczne znaczenie?

Ponieważ Świątynia ma zostać odbudowana, a służba w niej przywrócona,
więc koheni, Kehatyci i inni Lewici muszą wtedy istnieć i być dostępni,
w każdym zborze trzeba uznawać porządek ustanowiony przez Boga,
a zatem oczekiwać i być gotowym do wspierania pełnej praktyki Tory,
w tym też troski o role przydzielone kohenom i Kehatytom,
którym przydzielono zadania strzeżenia Świątyni.

Proroctwa takie jak np. Jr 33,17-26 zapowiadają,
że Lewici będą służyć w Świątyni pod panowaniem Mesjasza;
zatem prawdziwi uczniowie Jeszui (Jezusa) z Naceret
muszą uznawać Pouczenie Boga w tej sprawie.

3. Liczenie Aomeru

W Szabat 07/08.06.2024 jest 1. dzień 3. miesiąca Siwan,
39. dzień licząc od 1. powszedniego po zakończeniu Chag HaMacot,
zatem 4. dzień 6. tygodnia i łącznie 39. dzień liczenia aomeru.

Chwała Bogu!

Wyraź opinię o artykule:

Click to listen highlighted text!