Świadek Przeciwko Ludowi Boga
Komentarz do parszy „HaEzinu” (części „[Nakłońcie]_Tych_Uszu_Waszych„):
Debarim/5Moj/Deuteronomion/Pwt 32,1-52; 2Sm 22,1-51; Rz 10,14-11,12.
Pieśń „HaEzinu” to świadek, który ma karcić i wzywać do nawrócenia.
Rozważanie należy zacząć od samodzielnego
przeczytania lub wysłuchania fragmentów Biblii.
1. Wcześniej Omawiane Zagadnienia
Tematy tego czytania inne niż omówione w tym tekście,
były komentowane w poprzednich cyklach czytania Tory:
– pieśń jako forma lepiej zapadająca w pamięć i skuteczna;
– Bóg jest Ojcem, który karci swe dzieci – swych najbliższych;
– podział ludzkości i Iszraela – 70 narodów, 70 potomków i 70 starszych;
– błogosławieństwa dla plemion Iszraela;
– śmierć Moszego i początek służby Jahuszui (Jozuego);
– ludzkie oczekiwania i nadzieja, a rzeczywistość, na którą patrzy Bóg;
– połączenie różnych aspektów biblijnych pouczeń;
– właściwy sens sens i cel zwracania się do Boga;
– Ustanowienia (Przykazania) jakie Bóg dał w parszach HaEzinu i Wezet HaBrakha(h).
Są one rozważane we wcześniejszych artykułach:
– Pieśń Nauki i Mocy;
– Dwa Sposoby Rozumienia Tory;
– Osiągnięcia, Oczekiwania i Prawda…
– Przywołanie Do Siebie Władcy;
– Ustanowienia Boga w Parszach HaEzinu i Wazet HaBrakha(h).
Poprzednie komentarze rozważają już praktyczne i duchowe treści parszy,
więc warto kliknąć i otworzyć artykuły wskazane w odnośnikach powyżej.
2. Świadek Przeciwko Ludowi Boga
Debarim/5Moj/Deuteronomion/Pwt 32,5-6:
שׁחת לו”
לא בּניו מוּמם
דּור עקּשׁ וּפתלתּל
ה ליהוה תּגמלוּ זאת עם נבל ולא חכם
הלוא הוּא אביך קּנך
„הוּא עשׂך ויכננך
Nie_(są) synami_jego z_(powodu)_wad_ich,
pokolenie przewrotne i_zakłamane.
Czy dla_יהוה [Boga] odpłacacie_(się) tak ludu głupi i_nie mądry?
Czy_nie On Ojcem_twoim, Stwórcą_twoim?
On uczynił_cię i_umocnił_cię!”
Zgodnie ze słowami wprowadzenia do pieśni „HaEzinu”,
które zostały zapisane przed jej treścią w poprzedniej parszy,
ma ona pełnić funkcję „świadka przeciwko synom Iszraela„
z powodu tego, że po śmierci Moszego odstąpią od Boga
znacznie bardziej niż dopuszczali się tego już za jego życia;
dlatego też pierwsze z jej słów, które mówią o Ludzie Boga,
odnoszą się do nich bardzo surowo i potępiająco
nazywając ich niegodziwymi, zakłamanymi i głupimi;
a przecież chodzi o tych, którzy otrzymali Słowo Boże,
którzy czytają i rozważają Torę (dlatego napotykają te słowa),
lecz mimo tego okazało się, że nie stosują ich odpowiednio…
Te Słowa Boga nie są jednak ostatecznym wyrokiem
ani nie należy ich odczytywać jedynie w odniesieniu do Iszraela,
bo jest to raczej skarcenie i pouczenie, które ma wzbudzić poprawę
i jest to skierowane do wszystkich, którzy są/będą w takiej sytuacji:
wejdą lub będą mieli przekonanie o wejściu w Przymierze z Bogiem,
a mimo tego w praktyce nie będą posłuszni Warunkom od Boga,
lecz w oparciu o swoje wykładnie będą postępować na swój sposób,
który sprzeciwia się Wymogom i Oczekiwaniom Boga względem ludzi.
Głupimi, zakłamanymi i niegodziwymi nie są ci, którzy studiują Torę,
ale ci, którzy studiując Torę wybierają nieposłuszeństwo wobec niej,
np. wymyślają sposoby na omijanie i niestosowanie Przykazań Boga
i próbują własnymi wykładniami „usprawiedliwić” niespełnianie Prawa
wzbudzając w sobie i innych złe przekonanie o słuszności nieprawości.
Debarim/5Moj/Deuteronomion/Pwt 32,21:
הם קנאוּני בלא אל”
כּעסוּני בּהבליהם
ואני אקניאם בּלא עם
„בּגוי נבל אכעיסם
rozdrażnili_Mnie w_marnościach_swoich
i_Ja zazdrość_[wzbudzę]_ich w_nie ludzie,
w_narodzie głupim rozdrażnię_ich.”
Wzbudzenie zazdrości Narodu Iszraela zapowiedziane jako kara za odstępstwo
nie ma polegać na tym, że inny naród będzie błogosławiony za jednakowe zło,
bo to utwierdziłoby kierunek bezprawia zachęcając do takiego postępowania;
ale musi tutaj chodzić o to, że gdy inni przyjmą Torę do wiernego spełniania,
to Iszrael zechce powrócić do tego, w czym powinien przodować i dawać wzór
zazdroszcząc tego, że inni okazują się lepsi w tym, co jest dobre i wartościowe,
w czym słusznie chciałoby się być najlepszym (co nie wyklucza, że inni też mogą),
do czego właściwie pojmowana rywalizacja powinna motywować wszystkich
tak jak np. w sporcie, gdzie nie jest przeciwko innym, a dla własnej sprawności
i każdy widząc, co komuś innemu udało się osiągnąć, też próbuje więcej,
więc podejmowany wysiłek i udział w zawodach pomaga wszystkim;
dlatego dobrze jest, gdy uczestniczy w tym jak najwięcej zawodników,
bo każdy może pokazać i pobudzić do udoskonalenia w innym aspekcie.
Ostatecznie celem Boga wskazanym w Torze i w Liście do Rzymian
jest powrót Iszraela do wierności Torze – jej właściwego spełniania,
co ma przynieść jeszcze większe błogosławieństwa dla całego świata,
gdy wszyscy będą wierzyć i postępować sprawiedliwie i święcie,
więc wszyscy będą mogli też korzystać z tego dobrych owoców…
Chwała Bogu!